De Fransman Yves-Jacques vertelt nog eens een goed verhaal over wijn, Rok zet de ins en outs van het Sloveense spel Pandolo uiteen en Elsbeth zoekt de Franse vertaling van huzarensalade op via Google Translate. In een restaurant in Witmarsum komen de gastgezinnen van het dorp en de deelnemers aan de European Sports for All Games bij elkaar. Er staat een lach op ieders gezicht en er is interesse in elkaars wereld. Precies zoals één van de doelstellingen van de ESFAG is: breng de sport en de mensen naar de dorpen en laat iedereen meedoen.

Pim Mulierspelen

Witmarsum heeft een actieve gemeenschap, die hun dorp ook wil laten meegenieten van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018. Een initiatiefgroep bedacht het plan om de Pim Mulierspelen, vernoemd naar de in Witmarsum geboren ‘grondlegger’ van de Nederlandse sport, te combineren met de European Sports for All Games. In samenwerking met Sport Fryslân maakt Witmarsum nu kennis met wijnvatrollen en Pandolo (een sport met een honkballink en die Friezen wellicht aan tipeljen doet denken).

Portorož

En andersom leren de Fransen en Slovenen Nederland en Friesland kennen. Rok komt uit Portorož, een kustplaats in Slovenië aan de Golf van Triëst en ziet verschillen. “Ik geniet er van hoe rustig het hier is, het leven verloopt hier heerlijk langzaam. Iedereen is vriendelijk en zwaait naar je. Dat gebeurt in Portorož echt niet. Misschien ook omdat wij een echte toeristische stad zijn. We hebben grote hotels, casino’s en de zee.”

Langs de deuren

De initiatiefgroep Witmarsum heeft alles uit de kast gehaald om de sporters op te vangen. “We zouden eigenlijk gastheer van één land zijn”, zegt Jac König. “Dat zijn er twee geworden, mooi toch! We zijn letterlijk langs de deuren gegaan. Soms hebben we bij een groot huis aangebeld, omdat we dachten dat hier wel plaats was voor een paar mensen.”

En soms levert dat wat op, soms niet. Roos en Sytze hebben deze dagen in ieder geval twee Slovenen over de vloer. “Onverwacht hoor”, vertelt Roos, “opeens kregen we de vraag of we plek hebben voor twee mensen. ‘Nou, ik heb twee bedden vrij dus dat kan best’, zei ik. Sytze vond het ook goed. En kijk eens: je leert elkaar kennen, het is hartstikke leuk!”

De reserves die iedereen vaak toch heeft als er ‘vreemden’ komen, zijn inmiddels overwonnen. Bijvoorbeeld bij Elsbeth. “Wij doen dit soort dingen eigenlijk nooit. Ik vind het best een stap om anderen in je huis op te nemen, maar ik vind het leuk dat we het hebben gedaan. Wanneer heb je nu nog logés? Bijna nooit meer toch?” De vrolijke Franse druktemaker Yves-Jacques en zijn zoon Joris verblijven bij haar en haar man. “Met gebarentaal en af en toe een woordje Engels komen we er wel uit. Joris spreekt behoorlijk Engels, dus hij vertaalt veel.”

 

Langer verblijf

Witmarsum leert de sporters en elkaar dus wat beter kennen. De atleten gaan weer huiswaarts, maar maken de sporten kans op een langer verblijf? “Daar hebben we het vooraf wel over gehad”, vertelt Rika Wind, betrokken bij onder meer de Pim Mulierspelen. “Het zou natuurlijk geweldig zijn als het blijft hangen. Ik vind het mooi om mensen enthousiast te krijgen om te bewegen, te sporten. Als dat met deze sporten is, prima! En ik heb begrepen dat de Slovenen hun spullen hier laten.”

En inderdaad: de stok en het houtje (de pandolo, een ovaalvormig voorwerp met een punt aan elke uiteinde) worden als cadeau overhandigd aan de gastgezinnen. Als dank en misschien ook wel als hoop dat er een zaadje is geplant. Kijk niet gek op als Friesland over een paar jaar meedoet aan de het Europees Kampioenschap Pandolo.

 

 

Working together